Czasami łapię sią na tym, że chcę do Ciebie zadzwonić... tak po prostu, zapominając o tych 20 latach niebytu.
Szukam zdjęć. Pocieszam się, że przecież gdzieś tam nadal są.
Tak nagle zatęskniłem za Twoim uśmiechem, mając przekonanie, że uleczy wszystkie bolączki życia. Odpowie na wszelkie pytania. Postawi kropkę.
A przecież czas miał pomóc.
